"…Opwijk is a well-established and fairly dense town 15 miles north of Brussels. Van Hee's project comprises a house for a family with three children and a consulting room for the mother, a child psychiatrist. As with many of Van he's projects, the client was both inspirational and supportive. The house face onto a small square in the centre of the town and obliquely onto a winding road to the south. It is massed to allow the spire of the small church of St. Paul's to be seen from the middle-distance. The facade to the square is composed of a partially recessed/partially flush window that gives light to the consulting room behind, a deep recessed balcony that connects to a utility room and bathrooms at different levels, and its counterpoint, a modestly cantilevered volume that contains a landing to the internal stair. It is both civic and abstract and is of ambiguous scale. The facade to the south is more domestic and laconic. Together they conceal the generous ground-floor living spaces that extend deep into the plot. The house is entered from the south through a tall lobby. To the right of this space is a deep passage that leads to the consulting room. To the left is a hallway lit from a patio cut into the plan and, from above, by a window that allows for views to and from the first-floor landing. The hallway to the left leads to the living space through an oversized circulatory space that acts both as an acoustic cushion to the psychiatry practice and, when that room is not in use, as an overspill play space for the children. All of these spaces can be closed down with side-pivoting and sliding doors constructed of asymmetrically arranged stained Afrormosia boards of differing widths. This treatment is extended to the adjoining walls to a datum that corresponds with the height of the doors. The dining and cooking facilities are conjoined in a wedge-shaped space that is lit from the courtyard at the side and by several circular aperture sin the lined concrete roof. It extends into a mono-pitched liven room that is partially separated from the dining area by a large storage unit. The handling of daylight throughout these spaces is exquisite and is equally rich in both diffuse and sunlit condition. The living room, though lofty is a slightly darker, more contained space that promotes greater intimacy. To the side of the living room is a lobby enclosed with sliding doors that leads to both the internal courtyard to the south and the garden to the west. Contained within the lobby is a toilet and shower room that belongs to the garden in the summer and becomes part of the house in winter. The bedrooms rotate around the upper stories of the front part of the house and are separated vertically by half-levels reached by a timber stair that winds through the house. There is no handrail to the stair - Van Hee eschews them whenever possible. The first landing, the extended domain of the eldest daughter's bedroom, affords views to the hallway below and to the roofscape of the lower part of the house, a view that will improve when the flat roof is planted in the near future. The upper landing that leads to the parent's bedroom at the top of the house gives a view onto the square below. The house is luxurious in terms of the amount of space provided, and its handling, but the articulation of the architecture is characterized by modesty and decorum. Details are simple and robust, never fussy, and materials are allowed to be what they are. The brick face to the structure, with thick mortar joints, reinforces this simplicity of expression."

(David Grandorge in Architecture Today, n° 224 - link)

"De bakstenen huid sluit bijna naadloos aan bij het courante materiaalgebruik van het dorp. Echter door de dikke cementvoegen in het eenvoudige baksteenpatroon - zoals het ooit ook gebruikt werd door onder meer de Zweedse architect Sigurd Lewerentz - onderscheidt het zich, toont het dat het de wereld heeft gezien, wordt het materiaal abstracter en vertoont het gelijkenissen met een weefsel. Ook de dakbedekking in leipannen van gebakken aarde herinnert aan de materialen in de omgeving. De houten raamkaders vormen een inzet in het weefsel en zijn binnen vernuftig voorzien van een mechaniek voor het weren van de zon. De kroonlijsten en dakoversteken boorden het gebouw mooi af. Het is alsof het gebouw zich een elegant maatpak heeft aangemeten van de fijnste kleermaker."

"Dit project is met glans een huis 'buiten categorie' op alle niveaus. Het toont aan wat architectuur vermag, als het ontwerp in de handen van een begaafd ontwerper en een verlicht bouwheer tijd, budget en ruimte krijgt om te rijpen tot een parel van hoogkwalitatieve architectuur en vakmanschap. Dat het project met zijn overtuigende kwaliteiten bovendien in een dorpskern gelegen is, is gezien de voorliggende verdichtingsopgave en in het licht van het voorbeeldkarakter van de provinciale architectuurprijs een gelukkig toeval en een reden te meer voor de nominatie als laureaat. In die zin is het ook exemplarisch voor de ambities die we allen nodig hebben voor het bouwen van de toekomst. Zo'n pareltje van 'slow architecture' moeten we koesteren in de 'ratrace' en het complexe kluwen van de huidige maatschappij."



(Edith Wouters in 'Patrimonium voor de toekomst', uitgave ter gelegenheid van de toekenning van de Provinciale Architectuurprijs Vlaams-Brabant 2013).


CREDITS:
Program: Private house and practice
Client: Marie-José Van Hee
Location: Opwijk, Belgium
Timeline: 2005 - 2011
Project Team: Marie-José Van Hee (architect), Mattias Deboutte (project architect), Wim Voorspoels, Dietlinde Verhaeghe
Structural Engineer: BAS, Dirk Jaspaert
Contractor: Fiebra Maes
Carpentry: bvba Andre De Witte & Zoon, Kristof De Witte
Wooden paneling: Jan Verwerft
Terrazzo flooring: Nino Tondat
Photography: Petra Decouttere (01, 02, 04, 06, 09), David Grandorge (03, 05, 07, 08, 10)